Taker yada Türkçe karşılığı ile piyasa alıcıları, bir malı beklemeden alıp satan kişilerdir. Piyasa alıcıları genellikle bir mal varlığının fiyatını uygun bulur bulmaz o ürünü anında alır veya satarlar. Piyasa alıcılar aynı zamanda, piyasa yapıcılar tarafından sağlanan hizmet karşılığında kâr etme avantajından vazgeçmeleri gerektiğini kabul eden kişilerdir.
Piyasa alıcıları, pozisyonlarını piyasa yapıcılardan daha az alıp satma eğilimindedirler ve bu nedenle genellikle ticaret maliyetleri konusunda daha az endişe duyarlar. Sık sık ticaret yapan bazı piyasa alıcıları vardır ancak piyasa yapıcılar, işlerinin doğası gereği hacim ve işlem sayısı açısından çok daha aktif olma eğilimindedirler.

Maker-taker yani yapıcı ve alıcı ücretleri, bir kripto para borsasında tabi olabileceğiniz iki farklı ücret türüdür. “Yapıcı” terimi, “piyasa yapıcı” kavramından gelir. Piyasa yapıcı, bir piyasaya likidite sağlayan kişidir. Üretici, emir defterlerine limit emirleri veren kişidir. Defterlerde duran limit emirleri olmadan, borsa alım satım emirlerini eşleştirmeye ve piyasa emirlerini satmaya çalışırken kripto para birimlerinin fiyatı çılgınca dalgalanacaktır. Böylece piyasa yapıcılar, (al / sat limit emirleri şeklinde) piyasaya likidite sağlamak için daha düşük ücretlerle ödüllendirilir. Kapak tarafında, “alıcılar” likidite alır. Yani hemen defterlere geçerek alım / satım emirleri vermek için piyasa emirleri verirler. Bunun için alıcılar, yapıcılardan daha yüksek bir ücret öderler.

Yapıcı ve alıcı ücretlerinin geçerli olduğu durumlarda:
• Tamamı anında yerine getirilen bir emir (örneğin bir piyasa veya stop emri) verdiğinizde, bir "alıcı" olursunuz ve bunun için bir "alıcı" ücreti ödersiniz. Buradaki düşünce, şu anda genellikle defterlerde duran limit emirleri alıp satarak istediğiniz fiyatı “aldığınız”dır.
• Bu arada, hemen yerine getirilmeyen bir emir verdiğinizde (limit emri gibi), bir "yapıcı" konumuna gelirsiniz ve bunun için daha düşük bir "yapıcı" ücreti ödemeyi bekleyebilirsiniz. Yukarıda belirtildiği gibi bu terminoloji, defterlere limit emirleri yerleştirmenin “piyasa yapmaya” yardımcı olduğu gerçeğinden gelir (sizi bir “piyasa yapıcı” yapar).
"Alıcılar" genellikle daha yüksek bir ücret öderken "yapıcılar" daha düşük bir ücret öderler. Bu, defterlere emir vermek için bir teşvik yaratır. İnsanlar daha sonra piyasa emirleriyle bunları satın alabilir. Bu nedenle, yapıcıları ödüllendiren bir yapıcı / alıcı ücret yapısı kullanan bir piyasada insanlar mümkünse her zaman bir “yapıcı” olmak ister. Bundan dolayı, hemen hemen her durumda, hemen verilmeyen ve başka bir alıcı veya satıcının piyasası veya stop emri ile eşleşmeyi bekleyen limit emirleri belirlemek mantıklıdır.
Limit emirleri doğası gereği özel değildir; anında alım veya satımı tetiklemeyen tek emir türüdür. Bir piyasa emri anında gerçekleşir ve bir durdurma emri, belirli bir fiyata ulaşıldığında bir piyasa emri yaratır. Bu arada, bir limit emri "emir defterlerinde bekleyebilir" ve hemen yerine getirilmez, bu da bir yapıcı-alıcı ücret tarifesi ile karşı karşıya kaldığınızda istediğiniz şeydir.

Çok sayıda yüksek frekanslı ticarete sahip piyasalar, likiditeyi azaltan ve fiyatları bozan hızlı ticaretten zarar görebilir ki bu da hızlı bir şekilde büyük karlar elde etmeye çalışan kısa vadeli yatırımcıların yararınayken uzun vadeli yatırımcılara zarar verir.
Borsalar, istenmeyen davranışları dengelemek için yapıcı-alıcı ücretleri talep edebilir. Hızlı ticaret yapanlar için bir prim alırlar. Başka bir deyişle, şu anda “almak” istiyorsanız, bedelini ödersiniz. Rezervde limitli emirlere sahip olmak, coinlerin fiyatını sabitlemeye yardımcı olur.